04 Ιούν ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ – #34
grade 6a
Διαδρομη #34
Πεδιο Πετρα Λιαγκου
Το μικρό μας αφιέρωμα στις μονόσχοινες διαδρομές της Αττικής δεν θα μπορούσε πάρα να ξεκινά από εκεί που άρχισε ουσιαστικά (και τυπικά) η αναρρίχηση μονής σχοινιάς στην Αττική ..και στην Ελλάδα, την «Πέτρα του Λιάγκου». Τον μονόλιθο της Πάρνηθας στους Θρακομακεδόνες, που παλιότερα ήταν γνωστός με το όνομα «Πέτρα της Βαρυπόμπης», πριν τα βαφτίσια προς τιμή του παλιού Αναρριχητή και Δάσκαλου του ΣΕΟ Αθηνών, Δημήτρη Λιάγκου.
Εκεί στην ανατολική πλευρά του κυρίως όγκου, βρίσκεται ίσως το πιο εμβληματικό 6a της Αθήνας, η #34 (6a, 30 μ.) σήμα κατατεθέν του πεδίου με την περίφημη σχισμή της να χάσκει για περισσότερα από 10 μέτρα και να προκαλεί ακόμα και σήμερα τους αναρριχητές.
Ο μύθος λέει ότι τη διαδρομή αυτή την είχαν οι παλιοί για να δοκιμάζουν το Pittonage, τη τεχνητή αναρρίχηση δηλαδή, μέχρι την έλευση του γνωστού Βρετανού αναρριχητή και σπηλαιολόγου των 1970’s, Pete Livesey.
Αυτός ένα ωραίο πρωινό του …1979; θα επισκεφτεί την Πέτρα παρέα με τους locals και θα ασφαλίσει στη σχισμή τη γυναίκα του, επικεφαλής. Αυτή θα βγει πάνω ελευθέρα.
E… και αφού αυτή την έκανε ελεύθερα, ο Pete προς μεγάλη έκπληξη των παρευρισκόμενων θα επαναλάβει τη διαδρομή free solo!
Δεν είναι απόλυτα σίγουρο αλλά η πρώτη ελεύθερη ανάβαση από Έλληνα φαίνεται να έχει γίνει από τον συνήθη ύποπτο εκείνων των χρόνων, τον Δημήτρη Κορέ.
Ο ίδιος θα περιγράψει τα 2 crux της σαν «βουνήσια»: το πρώτο, βγαίνοντας από την πλάκα εισόδου απαιτεί ένα γύρισμά σε layback αριστερά με μια τρύπα στο δεξί μέρος της βάσης της σχισμής να διευκολύνει την κατάσταση.
Το δεύτερο, αμέσως μετά, ακολουθεί μια μικρή αριστερή ράμπα με φτωχά πατήματα για να πιάσει πάλι την κάθετη σχισμή με την τρύπα «κλειδί» να βρίσκεται αυτή τη φορά στα αριστερά, βοηθώντας στο στήσιμο του σώματος για τις δυο πιο απαιτητικές layback κινήσεις που ακολουθούν μέχρι να βελτιωθούν τα πιασίματα και να πέσει η κλίση.
Ό,τι ακολουθεί μέχρι το ρελέ είναι, πραγματική απόλαυση με όμορφες κινήσεις σε καλά πιασίματα μέχρι να σβήσει η σχισμή και μετά στο στεγάκι της εξόδου.
Η #34 της Πέτρας αποτελούσε κάποτε το τελετουργικό hard test κάθε νεαρού που φιλοδοξούσε να μπει στον μαγικό κόσμο του Έκτου βαθμού, με τη σκληράδα της να μην έχει λειανθεί ακόμη.
Πράγματι, αυτοί που έχουν συνηθίσει στις soft βαθμολογίες, θα την βρουν τουλάχιστον μισό βαθμό πάνω. Αλλά οι «πραγματικοί Αθηναίοι» ξέρουν ότι αυτή η ιστορική διαδρομή είναι η επιτομή του 6a βαθμού. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.
